در کشور اسلامی عزیزمان نیز روان‌شناسان پژوهشگر در تلاشند تا از طریق نتایج یافته های پژوهشی خویش در راستای کاهش آلام انسانی گامی موثر بردارند، هرچند که دراین فضا نقایص فراوانی از جمله ضعف روش شناختی، کم‌توجهی به جنبه های کاربردی پژوهش‌ها، گسترش بدون برنامه رشته‌های روان‌شناسی و مشاوره در سایه کم‌توجهی به زیرساخت‌ها در دانشگاه‌ها و موسسات آموزش‌عالی و همچنین گسترش بی‌رویه خدمات روان‌شناختی در سطح جامعه توام با نظارت ضعیف، تهدیدهایی هستند که فضاهای پژوهشی و آکادمیک را به مخاطره می اندازند. برای کاهش نقایص ذکر شده راه های مختلفی را می توان یافت که یکی از این راه ها انتشار نتایج پژوهش ها در مجموعه‌هایی تحت نظارت و داوری دقیق اندیشمندان که به زیور چاپ آراسته می شوند.