دانشگاه فردوسی مشهد پژوهش های روان شناسی بالینی و مشاوره 2251-6352 9 2 2020 02 20 Predicting marriage stability based on marital adjustment and sexual self-disclosure by the mediating role of emotional intelligence پیش‏بینی پایداری ازدواج بر اساس سازگاری زناشویی و خودابرازی جنسی با میانجی‏گری هوش هیجانی 56 70 33397 10.22067/ijap.v9i2.81087 FA محمدحسن فیاض صابری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نیشابور حسن توزنده جانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور 0000-0002-3888-1099 علی اکبر ثمری دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشمر 0000-0003-0437-1987 حمید نجات دانشگاه آزاد اسلامی واحد قوچان 0000-0001-7626-3665 Journal Article 2019 06 02 Purpose: This study was done in order to investigate the relationship between marital adjustment and sexual self-disclosure with marriage stability, by mediating the role of emotional intelligence.Method: The method of this research was a correlation with path analysis, and its statistical population was married couples at Mashhad in 2018, which were married at least for 3 years. The sample of the study, according to Morgan's table, was 384 married men and women who voluntarily participated in the study after receiving a recall SMS.            Applied tools for gathering data were: Edwards’ et al. Marital Instability Index (MII), Spanier’s Dyadic Adjustment Scale (DAS), Hulbert Index of Sexual Assertiveness (HISA), Bar-On Emotional Intelligence Inventory (90-Item). This study used the Pearson correlation coefficient to examine the bipartite relationship between marital adjustment, sexual self-disclosure, emotional intelligence, and marital stability. To fit the model and study the direct and indirect effects of variables in the theoretical model, the path analysis method was used; and Bootstrap method was used to investigate emotional intelligence mediating role. Also, SPSS-23 and AMOS-23 software were used to analyze the data, statistically.Findings: The results of the path analysis and bootstrap method showed that marriage stability is predictable based on marital adjustment and sexual self-disclosure by the mediating role of emotional intelligence (P<0.05). Therefore, training couples to enhance marital adjustment and sexual self-disclosure, as well as enhancing emotional intelligence, can predict marriage stability. هدف: پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه بین سازگاری زناشویی و خودابرازی جنسی با پایداری ازدواج با میانجی‏گری هوش هیجانی انجام شد.روش: روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی با مدل تحلیل مسیر بود. جامعه آماری این پژوهش متأهلین شهر مشهد در سال ۱۳۹۷ بودندکه حداقل 3 سال از ازدواج آنها گذشته بود. تعداد نمونه پژوهش، طبق جدول مورگان 384 نفر مرد و زن متأهل بودند که پس از دریافت فراخوان پیامکی، به صورت داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند. برای گردآوری داده‏ها از پرسشنامه‏های «شاخص بی ثباتی ازدواج  ادواردز و همکاران»، «سازگاری زناشویی اسپانیر»، «شاخص احقاق جنسی هالبرت» و «آزمون 90 سؤالی هوش هیجانی بار-آن» استفاده شد. در تجزیه و تحلیل آماری از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد تا میزان رابطة دومتغیری بین سازگاری زناشویی، خود ابرازی جنسی، هوش هیجانی و پایداری ازدواج بررسی شود. برای برازش مدل و بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم بین متغیرها در مدل نظری تحقیق از مدل تحلیل مسیر و برای بررسی نقش میانجی هوش هیجانی، از روش بوت استراپ استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل آماری داده‏ها نیز از نرم افزارهای SPSS-23 و AMOS-23 استفاده شد.یافته‌ها:  نتایج حاصل از تحلیل مسیر  و روش بوت استراپ نشان داد که پایداری ازدواج براساس سازگاری زناشویی و خودابرازی جنسی، با میانجی‏گری هوش هیجانی قابل پیش‏بینی است (P<05). بنابراین آموزش زوجها برای افزایش سازگاری زناشویی و خودابرازی جنسی و نیز بالابردن هوش هیجانی می تواند پایداری ازدواج را پیش‏بینی کند.واژه‌های کلیدی: پایداری ازدواج، سازگاری زناشویی، خودابرازی جنسی، هوش هیجانی https://tpccp.um.ac.ir/article_33397_23322e28bac2158412abd7bb0c7c4229.pdf