شناخت عوامل تأثیر گذار بر خودپنداره امری حیاتی تلقی میشود؛ زیرا خودپنداره اساس ارزیابی فرد از خود و جهان پیرامونش را تشکیل میدهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ میان خودپندارۀ مادر، سبک دلبستگی و خودپندارۀ فرزند انجام گرفت. نمونۀ آماری پژوهش، 180 دانش آموز دختر بودند که در سال تحصیلی 89-88 در دبیرستانهای شهر سمنان تحصیل میکردند و به روش نمونه گیری تصادفی گزینش شده بودند. خودپندارۀ مادر و فرزند توسط پرسشنامۀ خودپندارۀ تنسی سنجیده شد و مقیاس دلبستگی بزرگسال برای ارزیابی سبک دلبستگی فرزندان به کار رفت. یافتهها نشان داد که همبستگی مثبتی میان خودپنداره مادر و فرزند و همبستگی منفی میان سبکهای دلبستگی ناایمن و خودپنداره فرزند وجود دارد. در حالی که رابطۀ معناداری میان خودپندارۀ مادر و سبک دلبستگی و خودپندارۀ فرزند دیده شد. نتایج نشان داد که خودپندارۀ مادر و سبکهای ناایمن دلبستگی فرزند برخلاف دلبستگی ایمن فرزند میتوانند خودپندارۀ فرزند را پیش بینی کنند.
